Japonya’daki çalışma dikkat çekti: Köpek sahiplerinde demans riski daha düşük!
Japonya’da yürütülen kapsamlı bir araştırma, köpek sahibi olmanın 65 yaş ve üzerindeki bireylerde demans riskinin daha düşük olmasıyla ilişkili olabileceğini ortaya koydu. Tokyo Metropolitan Institute for Geriatrics and Gerontology tarafından gerçekleştirilen çalışmada, köpek sahipliğinin demans riskini yaklaşık yüzde 40 oranında azalttığına işaret eden bulgulara ulaşıldı. Araştırmacılar, bu ilişkinin özellikle günlük yaşam alışkanlıklarıyla güçlendiğini vurguladı.
11 bini aşkın kişinin verisi incelendi
Çalışmada 11 binden fazla kişinin verileri değerlendirildi. Analizde; katılımcıların yaş, cinsiyet, genel sağlık durumu ve sosyo-demografik özellikleri gibi değişkenler dikkate alınarak sonuçların daha sağlıklı yorumlanması hedeflendi. Elde edilen bulgular, köpek sahipliği ile bilişsel gerileme riskinin azalması arasında “dikkat çekici bir bağ” bulunduğunu gösterdi.
Araştırma, özellikle ileri yaş grubunda demans riskini etkileyebilecek çok sayıda faktör olduğu için, sonuçların tek başına “kesin neden-sonuç” ilişkisi olarak yorumlanmaması gerektiğine de işaret ediyor. Buna rağmen, ortaya çıkan tablo; aktif yaşam tarzının beyin sağlığına katkısına dair önceki bilimsel bulgularla uyumlu bir çerçeve sunuyor.
Kedi sahipliğiyle aynı etki görülmedi
Araştırmanın öne çıkan bir diğer noktası ise kedi sahipliği ile demans riski arasında anlamlı bir ilişki saptanmamış olması. Uzmanlar, bu farkın gündelik pratiklerden kaynaklanabileceğini belirtiyor. Köpeklerin genellikle düzenli gezdirilmesi gerektiği için, fiziksel aktivite ve dışarı çıkma rutini daha belirgin hale geliyor. Kedilerde ise bakım sorumluluğu olsa da günlük yürüyüş ve dış ortam etkileşimi aynı düzeyde olmayabiliyor.
“Koruyucu etki”yi güçlendiren 3 unsur
Uzman değerlendirmelerine göre köpek sahibi olmanın demans riskini düşürmesiyle ilişkilendirilen etkenler üç başlıkta toplanıyor:
-Düzenli fiziksel aktivite: Köpek gezdirme alışkanlığı, özellikle ileri yaşta hareketliliği artırabiliyor.
-Günlük rutin ve sorumluluk: Bakım ihtiyacı, günün planlanmasına yardımcı oluyor; bu da yaşamın daha “düzenli” ilerlemesini destekliyor.
-Sosyal etkileşim: Dışarıda geçirilen sürenin artması; komşularla, diğer hayvan sahipleriyle ya da çevreyle daha fazla temas kurulmasına zemin hazırlayabiliyor.
Bu unsurların, beyin faaliyetlerini daha canlı tutarak bilişsel sağlığı destekleyebileceği değerlendiriliyor. T24’ün aktardığına göre çalışma sonuçları, yaşlanma sürecinde hareketli yaşamın ve sosyal bağların önemini vurgulayan araştırmalarla paralellik gösteriyor.
Köpek sahibi olmayanlar için mesaj: “Yaşam tarzı” belirleyici
Araştırma, herkesin köpek sahiplenmesi gerektiği anlamına gelmiyor. Ancak uzmanların ortak vurgusu net: Hareket, sosyal etkileşim ve düzenli alışkanlıklar beyin sağlığını korumada önemli. Köpek sahipliği bu davranışları doğal biçimde teşvik eden bir “destekleyici unsur” olarak görülüyor.
Özetle, köpek sahipliği demans riskinin daha düşük olmasıyla ilişkili görünse de, asıl belirleyici olanın köpekle birlikte gelen aktif ve sosyal yaşam düzeni olduğu değerlendiriliyor.
